Οπως ξεφύλλιζα το τελευταίο wired, μια ελληνική λέξη μου τραβά την προσοχή. Το άρθρο έλεγε κάτι για την Attiki odo οπότε και αμέσως το διάβασα.
Ο τίτλος του άρθρου είναι “Drive the World’s Fastest Roads” και αναφέρεται σε 5 καλοφτιαγμένους δρόμους που μπορεί κάποιος να τρέξει με την ησυχία του χωρίς να αντιμετωπίσει πρόβλημα με τις αρχές αφού είτε επιτρέπεται είτε η αστυνόμευση είναι σποραδική.
1. I-75 (Alligator Alley), Florida, US — Distance: 82.9 miles 2. A81, Gottmadingen to Weinsberg, Germany — Distance: 121 miles 3. Mumbai-Pune Expressway, India — Distance: 55 miles 4. Goudies Road, Reporoa, New Zealand — Distance: 9.1 miles 5. Attiki Odos, Greece — Distance: 35.6 miles
Οπως βλέπεται το άρθρο μας λέει πως παρά το οτι υπάρχει όριο 60-75 mph απ’ότι φαίνεται δεν αποτελεί εμπόδιο και στο youtube υπάρχουν δεκάδες video που το αποδεικνύουν.
Παρά το θετικό της είδησης (yes, η Ελλάδα στην 5άδα των “τρέξτε σαν παλαβοί” δρόμων) προβληματίστηκα αρκετά και περιμένω απο την Ελληνική αστυνομία την πρώτη κλήση με αιτια “παραβίαση ορίου ταχύτητας αποδεικνυόμενη απο video στο youtube”
Να και ένα απο τα video, οπου μια BMW M6 φτάνει στα 340km/h στην Αττική οδό!
Στο wired η Lisa Katayama ξεκίνησε έναν όμορφο διαγωνισμό που θα αναδείξει τις πιο έντεχνες ASCII δημιουργίες. Εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να φτιάξετε το δικό σας σχεδιάκι χρησιμοποιώντας απλά το πληκτρολόγιό σας (αντε και κάνα picture to ASCII converter) και να στείλετε το αποτέλεσμα με mail στο lisa_katayama@wired.com με θέμα “ASCII ART CONTEST”.
Εφτασε η στιγμή που περίμενα απο τη μέρα που άρχισα το internetakias.gr Η στιγμή που θα μπορούσα να σας ευχαριστήσω για τις επισκέψεις, τα σχόλιά σας και την υποστήριξη.
Πρώτος διαγωνισμός για το internetakias.gr λοιπόν και το δώρο που σκέφτηκα να κάνω είναι μια συνδρομή για ένα χρόνο στο περιοδικό wired. Δε χρειάζεται να πω τα προφανή, οτι ουδεμία σχέση έχω με το περιοδικό μπλα μπλα, απλά μου αρέσει και θα παραγγείλω μια gift subscription για τον τυχερό του πρώτου διαγωνισμού.
Ο τρόπος συμμετοχής είναι απλός και δοκιμασμένος, ένα comment σε αυτό το post και στις 15 Μαρτίου θα γίνει μια ηλεκτρονική κλήρωση (την οποία και θα δείτε) και θα επικοινωνήσω με τον νικητή για διεύθυνση κλπ.
Κάθε μήνα, όταν μου έρχεται το περιοδικό wired, πάντα ξεκινάω την ανάγνωση απο την τελευταία σελίδα που φιλοξενεί τη στήλη “Artifacts from the future”. Εκει βρίσκεται μια φωτογραφία φτιαγμένη απο διαφορετικό συνήθως καλλιτέχνη κάθε φορά στην οποία βλέπουμε εικόνες απο το μέλλον. Αυτό που πάντα με εντυπωσιάζει σε αυτές είναι η σημασία που δίνουν στις λεπτομέρειες. Τέλος πάντων δε νομίζω να είμαι ο μόνος που του αρέσει αυτή η στήλη και είμαι σίγουρος οτι και άλλοι θα είδαν πως στο χθεσινό Big Fish του πρώτου θέματος το “artifacts from the future” είχε την τιμητική του καταλαμβάνοντας 8 σελίδες του περιοδικού σε αφιέρωμα με τον τίτλο “Αναμνηστικές φωτογραφίες απο το μέλλον”
Το Big Fish λοιπόν έχει πάρει 7 φωτογραφίες απο το wired και τις έχει προσαρμόσει σε ελληνικά δεδομένα (δηλαδή όπου υπήρχε κείμενο έγινε στα ελληνικά, και σε μια απο αυτές που έχει μια μπυρα, η μπύρα έγινε “μύθος”). Φαντάζομαι κάποιου είδους συμφωνία μάλλον θα υπάρχει για την αναπαραγωγή αλλά μου έκανε εντύπωση που δεν υπήρχε κάποια αναφορά στο wired.
Τέλος πάντων δείτε και λίγο τι εννοώ
Αριστερά wired Νοεμβρίου 2007, δεξιά το χθεσινό Big Fish
και μια ελληνοποίηση ενός μέρους μιας άλλης φώτο
Καλά δε θα βάλω και τις 7 φωτογραφίες. Αν πήρατε το χθεσινό θέμα και ενδιαφέρεστε να δείτε πως είναι οι πρωτότυπες ψάξτε στο wired με τη φράση “Artifacts from the future” και θα βρείτε και άλλες ωραίες.
Μια φορά το μήνα ανοίγω την πόρτα μου και βλέπω απ’έξω το Wired. Εχω γραφτεί συνδρομητής και οι λόγοι είναι δυο. Πρώτον μου έρχεται κάθε μήνα σπίτι και δε χρειάζεται να ψάχνω να το βρω σε σημεία διανομής ξένου τύπου και δεύτερον η τιμή του είναι ασύγκριτα μικρή σε σχέση με την τιμή που το βρίσκω εδώ. Συγκεκριμένα για ένα χρόνο συνδρομής πληρώνω περίπου 50 ευρώ το μήνα, δηλαδή κάπου 4,5 ευρώ το κάθε τεύχος.
Γενικά νομίζω οτι μια συνδρομή σε ξένο περιοδικό είναι μια πολύ καλή αγορά. Το κόστος, μαζί με τα ταχυδρομικά, δεν είναι καθόλου μεγάλο και νομίζω δε θα μετανιώσετε την αγορά σας. Εκανα μια λίστα με τις συνδρομές και τις τιμές για συνδρομή στην Ελλάδα 9 γνωστών ξένων περιοδικών.
Αν ενδιαφέρεστε για κάποιο άλλο περιοδικό ψάξτε να βρείτε πληροφορίες για τη συνδρομή του, αξίζει τον κόπο.
Ζυγίζει πάνω από 40 τόνους, είναι κατασκευασμένος απο ξύλο Βιρτζινιανής τουλίπας (τι είναι αυτό) και μπορείτε να τον βρείτε μόνο στην πόλη Nantes της Γαλλίας. Σε αυτήν την μάλλον περίεργη έκθεση μπορείτε να ανεβείτε στον μηχανικό γιγάντιο ελέφαντα ή στο καλαμάρι και να κάνετε τη βόλτα σας.
Δείτε και το videaki
Photo by Stéfan Le Dû
Permission CC BY SA 2.5
[via]
Διάβασα ένα άρθρο στο wired για ένα project που παρουσιάζει το Ηong Kong και διάφορες κινέζικες πόλεις σε έναν 3d χάρτη με κάθε κτίριο αποτυπωμένο σε αυτόν..
Αν και δε ξέρω κινέζικα (ούτε στο wired ξέρανε ) φαίνεται οτι η δουλειά που έχει γίνει σε κάθε πόλη είναι εξαιρετική. Κάθε κτίριο πέρα απο τη 3d παρουσία του στο χάρτη συνοδεύεται απο διάφορες πληροφορίες μεταξύ των οποίων και μια κανονική φωτογραφία του (απλά πατάς κλικ πάνω στο κτίριο και τα βλέπεις)
Αν κρίνω απο τις φωτο που είδα, οι 3d αναπαραστάσεις των κτιρίων είναι ρεαλιστικότατες.
Το Google Earth μπορεί να θεωρείται κορυφαίο σε αυτού του είδους τις εφαρμογές αλλα αυτή έχει κάτι το διαφορετικό. Αξίζει σίγουρα μια επίσκεψή σας. . Μπορείτε να το δείτε εδώ (πατήστε τα κόκκινα links)
Οταν διάβαζα για το Google Books πάντα είχα στο μυαλό μου υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις που βάζεις ένα βιβλίο και σε μισό λεπτό το έχει scannarei όλο. Και δε νομίζω να είμαι και ο μόνος που είχα αυτήν την εντύπωση.
Οπως όμως φαίνεται το γύρισμα των σελίδων των βιβλίων γίνεται προσεκτικά, σελίδα σελίδα, απο ανθρώπινα χέρια που φοράνε μάλιστα και …προφυλακτικά δακτύλων. Και αυτό δε θα μπορούσε να γίνει με καλύτερο τρόπο γνωστό απο το κατα λάθος Scannarisma του χεριου την ώρα της εργασίας (δείτε εδώ)
Ετσι λοιπόν , όσοι αποφασίσουν να ξεφυλλίσουν online το βιβλίο “The Gentleman’s Magazine” (του 1855) βλέπουν αυτά τα υπέροχα χέρια. Η γνωστοποίηση του “λάθους” αυτού έχει δημιουργήσει ενα νέο “κηνύγι” περίεργων scannarισμάτων του Google Books. Αν βρεθεί κάτι αστείο θα σας ενημερώσω
Και οπως έψαχνα για το θέμα βρήκα και κάποια book scanners που είναι αρκετά εντυπωσιακά. Προφανώς το google δεν έχει τη δυνατότητα ακόμα να πάρει ένα τέτοιο Δείτε το videaki
(δείτε