Οπως ίσως έχετε καταλάβει προσπαθώ λίγο να βάλω σε μια τάξη το blog μου. Καθώς οι επισκέψεις έχουν αυξηθεί (το www.internetakias.gr που πήρα έχει βοηθήσει σε αυτό) νομίζω οτι θα πρέπει να έχει μια καλύτερη δομή το blog μου.

Στα πλαίσια αυτά κάποια posts μου θα ανήκουν σε μια “σειρά”. Ηδη έχω ξεκινήσει τη μηχανή του χρόνου που μου αρέσει πολύ (ελπίζω και σε εσάς). Σήμερα λοιπόν και μετά απο διάφορα posts με ωραίες συνταγές (τελευταία είδα ενα λαχταριστό κοτόπουλο στον τιτάνα ) ξεκινάω το “Οι bloggers μαγειρεύουν” όπου ανα κατηγορία θα βρίσκω συνταγές που έχουν δημοσιευθεί στα blogs.

Πρώτη κατηγορία τα.. υγρά κέικ σοκολάτας. 10 ενδιαφέρουσες συνταγές για απο τους bloggers για όλους εμάς

1. Moist Chocolate cake Η Πρεσβεία της Μαλαισίας στην Ελβετία καλεί την pusiva να τους φτιάξει κέικ και αυτή μοιράζεται την συνταγή μαζί μας. Στη φώτο είναι σαν Scotch Brite αλλά νομίζω οτι ο κος Πρέσβης ξέρει τι επιλέγει.

2. Steamed moist chocolate cake αρκετά ψαγμένος ο “lazy chef” μας δίνει μια συνταγή για υγρό κεικ σοκολάτας στον ατμό (θέλει ατμομάγειρα όπως και κάποια άλλα) Αν κρίνω απο τα comments η συνταγή είναι θεσπέσια

3. Nescafe chocolate moist cake Ο blogger αυτός μαγειρεύει υγρά κεκάκια σοκολάτας με nescafe. πολύ ενδιαφέρον ακούγεται αν και οι φωτογραφίες με ξενέρωσαν (δε μου αρέσουν αυτά τα χρωματιστά απο πάνω)

4. Extra moist chocolate cake Δε χρειάζεται να σας πω κάτι, απλά δείτε τη φώτο και μόλις το φτιάξετε στείλτε μου ενα κομματάκι

5. Moist eggless chocolate cake Υγρό κεικ σοκολάτας χωρίς όμως αυγά. Ο Smerky μάλλον προσέχει τη χοληστερίνη του και το κάνει πετυχημένα αν κρίνω απο την φωτογραφία

6. Moist chocolate cake by Dr Ezura Αυτό τώρα φαίνεται σαν Αρτος της εκκλησίας. Σίγουρα θα πήγαινα πιο συχνά αν ήταν Εμφανισιακά δεν είναι ελκυστικό αλλά για να το βάζει ο Dr στο blog του δε νομίζω να είναι αηδία.

7. Light Moist Mocha Chocolate cake Για απόλαυση με λιγότερες τύψεις, ένα light υγρό κείκ σοκολάτας με Μόκα.

8. Moist Chocolate Cake by Amy Mustafa Η Amy μας αποκαλύπτει τι κεικ έφτιαξε μια Δευτέρα του Αυγούστου που τραπέζωσε τα ξαδέρφια του συζύγου της (μαζί με τη θεία του ) και δυο άλλους φίλους τους. Αφου δεν ακούσαμε κάτι για ομαδική δηλητηρίαση σημαίνει οτι το – κατα τα άλλα όχι και τόσο εμφανίσιμο κεικ – μάλλον τρώγεται (Αν το δείτε πάντως στη φωτο του ταψιού ειναι σαν τετραγωνοκουραδιτσα του μπομπ σφουγγαράκι)

9. Moist Phillipino chocolate cake Μην βλέπετε το Phillipino και στραβομουτσουνιάζετε, φαίνεται να είναι απο τα καλύτερα της δεκάδας! Μπράβο στον Dr ve Through!

10. Light & Moist Chocolate Cake with Chocolate Glaze και light, και moist και με γλάσο σοκολάτας. Και η Isa η Blogger φαίνεται πολύ χαρούμενη στη φώτο οπότε θα την εμπιστευτούμε, ε;

Ποιο σας φαίνεται καλύτερο; Εγω νομίζω το νο 9. Αν φτιάξετε κάποιο βάλτε comment με εντυπώσεις!

Λοιπόν ομολογώ οτι όσο internetakais και να είμαι, επειδή αυτή η δυνατότητα προστέθηκε το καλοκαίρι, την έχασα. Μόλις τώρα το ανακάλυψα και δε μπορώ παρά να το μοιραστώ μαζί σας

Το google εχει προσθέσει μια παράμετρο στην αναζήτηση εικόνων με την οποία περιορίζετε τα αποτελέσματα στις φωτο που δείχνουν πρόσωπο. Αρκετά εντυπωσιακό και χρήσιμο. Αυτό δεν είναι βέβαια παρα ένα αποτέλεσμα της προ διετίας εξαγοράς της Neven Vision απο την Google.

Το screenshot που βλέπετε ας πούμε είναι η αναζήτηση της λέξης Greece. Υπάρχουν δυο τρόποι για να ψάξετε σε πρόσωπα. Είτε πάτε απο το http://images.google.com στο advanced image search (ή σύνθετη αναζήτηση εικόνας στα ελληνικά) και επιλέγεται στο content type :faces (στα ελληνικά αυτό… φατσούλες ) είτε απλά πάτε στο url και προσθέτετε &imgtype=face

Αντιγράφω απο το κείμενο του ατόμου που τράβηξε το video :

“As the person who filmed this event. I would like to say that although Andrew may appear to be a conspiracy theorist, he still was accosted by the police after Senator Kerry said he wanted to hear the question. If Accent Speakers Bureau had allowed all those standing in line to ask questions, this never would have happened. Unless of course the police would have stepped in anyway”

Ο 21 ετών φοιτητής Andrew Meyer έκρινε οτι έπρεπε να ρωτήσει τον Kenny κάποιες ερωτήσεις βασιζόμενος σε ένα βιβλίο.

Εψαξα να βρω τι βιβλίο είναι αυτό. Πρόκειται λοιπόν για το βιβλίο του Greg Palast (ενός ερευνητή ρεπόρτερ του BC) “Armed Madhouse – From Baghdad to New Orleans – Sordid Secrets & Strange Tales of a White House GONE WILD” :

Δείτε το site του συγγραφεα ο οποίος σχολιάζει το γεγονός : εδώ

Δείτε επίσης το site του Andrew Meyer εδώ , το οποίος μέσα σε μια ημέρα έχει δεχθεί πάνω απο 110,000 επισκέψεις. Ο ίδιος δε αποκαλείται πλέον “the future savior of journalism”.

Σήμερα εν τω μεταξύ διάβασα πως η Πολεμική Αεροπορία σχηματίζει ειδικό επίσημο παράρτημα για ηλεκτρονικές επιθέσεις. Σκέψου να’σαι blogger να ξυπνάς το πρωί να δεις αν έχεις comment και να βρίσκεις τα αποκαΐδια του site σου με τελευταία επίσκεψη απο το ShutTheFuckUp.mil

Και ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα…

Αυτοι οι Ιάπωνες τελικά δεν πάνε καλά. Αυτό βέβαια δεν το κατάλαβα τώρα μου πήρε κάμποσο καιρό. Το Κάστρο του Takeshi που έβλεπα στον Σκάι ήταν ένα απο τα ισχυρότερα δείγματα. Ενα άλλο ήταν και το Fugu, το ψαράκι που αν το φας λάθος… σε σκοτώνει.

Φυσικά δε μπορείς να το φας όπου και όπου. Η γιαπωνέζικη κυβέρνηση δίνει ειδικές άδειες, τις “Fugu Safety Serving License”. Εκεί βέβαια δεν νομίζω να σηκώνει φακελάκι γιατι λίιιιιγο να την κάνεις την μαλακία έχεις σκοτώσει άνθρωπο.

Αν θες λοιπόν να μαγειρεύεις Fugu για τους πελάτες σου θα πρέπει να πας σε ειδική σχολή για 2-3 χρόνια και μετά να δόσεις ειδικές εξετάσεις για να πάρεις την πολυπόθητη άδεια. Πέρσι δε, μόνο στο Τόκυο 830 άτομα έκαναν αίτηση για την άδεια αυτή απο τους οποίους πέρασαν μόνο οι 500. Ενα απο τα πιο δύσκολα τριπάκια που πρέπει να αντιμετωπίσει ο εξεταζόμενος είναι να μην μπερδέψει τις θηλυκές ωοθήκες με τα αρσενικά γενετικά όργανα. Οι πρώτες είναι το πιο θανατηφόρο μέρος του ψαριού (δεν είναι το μόνο) ενώ τα δεύτερα είναι απο τις πιο νόστιμες λιχουδιές του ψαριού (μπλιαχ).

Εγώ δε θα το έτρωγα μάλλον γιατι δεν μπορω να έχω πολύ εμπιστοσύνη στις άδειες που δίνονται απο μια κυβέρνηση που εξάγει το κάστρο του Takeshi και τη Sony.

Υπάρχουν βέβαια και πιο τολμηροί απο εμένα, όπως ο εικονιζόμενος ηθοποιός – θρύλος Bando Mitsugoro ο οποίος έφαγε όχι ένα, ούτε δύο αλλά τέσσερα συκώτια fugu. Ε, ακόμα τον κλαίνε…

Υπάρχουν βέβαια και άλλοι που λένε οτι έφαγαν fugu που μάλλον δεν ήταν καλά καθαρισμένο, δηλητηριάστηκαν, πέρασαν λίγες μέρες μια ψιλονιρβάνα και τώρα είναι οκ. Περιγράφουν και την εμπειρία τους online εδώ

Εγώ δε θα σας πω να φάτε ή να μη φάτε, κάντε ο,τι θέλετε, μη μου ζητάτε τα ρέστα όμως μετά ε; Α και παρεμπιπτόντως είναι και πανάκριβο (τόσα λεφτά δίνουν για τις σπουδές, να μην κάνουν απόσβεση;)

Υ.Γ. Σπυρούτσο ελπίζω μετά το κατατοπιστικότατο post μου και το παράδειγμα του μακαρίτη Mitsugoro να αλλάξεις γνώμη

Είχα καιρό να γράψω κάτι για τη “μηχανή του χρόνου”. Στα posts αυτής της κατηγορίας, αν είχατε δει κάποιο απο τα προηγούμενα, συνήθως γράφω πως τα πρώτα βήματα πασίγνωστων εταιρειών, ατόμων κλπ (όχι μόνο για pc και internet βέβαια, δείτε π.χ. την μηχανή του χρόνου για τον Dan Brown) όπως τα βρίσκω στο αχανές internet

Τώρα είπα να ψάξω για το Wikipedia, πως ξεκίνησε. Απ’οτι κατάλαβα λοιπόν, πριν το wikipedia, κάπου το 2000-2001, οι δημιουργοί του είχαν φτιάξει το Nupedia. Παρόμοιο concept, με μια διαφορά ως προς το πως θα γίνονται edit τα λήμματα. Αργότερα το Nupedia άλλαξε μορφή και έγινε το σημερινό γνωστό μας wikipedia.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η επιστολή που έστελνε o Larry Sanger,  ενας απο τους συνιδρυτές του wikipedia, στα newsgroups καλώντας ειδικούς να βοηθήσουν με το nupedia:

Μόλις διάβασα στο bstv ένα άρθρο της 11ης Σεπτεμβρίου και μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον.

Σίγουρα όλοι ξέρουμε οτι δίπλα απο τους δίδυμους πύργους υπήρχε και ένα εκκλησάκι , ο Αγιος Νικόλαος ο οποίος δυστυχώς εξαφανίστηκε μετά την τρομοκρατική επίθεση. Το εκκλησάκι αυτό λοιπόν θα ξαναχτιστεί λίγο παραπέρα, στη συμβολή των οδών Greenwich και liberty. Το 2011 αναμένεται να έχει χτιστεί, και εκτός απο την ελληνορθόδοξη εκκλησία, το κτίσμα θα περιλαμβάνει έναν ναό χωρίς θρησκευτικό προσδιορισμό στον οποίον οποιοσδήποτε πιστός θα μπορεί να προσεύχεται καθώς επίσης και μια έκθεση με ο,τι σώθηκε (βιβλία και εικόνες) απο το προηγούμενο ναό. Ενα απο τα αντικείμενα της έκθεσης θα είναι μια επιταγή που έστειλαν κάποιοι Αμερικάνοι (όχι ομογενείς), επειδή τυγχάνει να μένουν σε οδό που λέγεται Αγ. Νικολάου (στο Κονέκτικατ) και θεώρησαν χρέος τους να συμβάλουν στην ανοικοδόμηση του ναού, κάτι που έκανε μεγάλη εντύπωση στον αρχιεπίσκοπο Δημήτριο.